De achterkant van de zon - Maurits de Bruijn
Ontroerende roman over afkomst, identiteit, familie en mogelijkheid nieuw begin
Het levensverhaal van zijn moeder is voor Maurits de Bruijn een inspiratiebron geweest bij het schrijven van het boek De achterkant van de zon. Bij de presentatie in Maassluis las de auteur een verhaal voor, waarin hij beschreef hoe zijn moeder in de oorlog als kind gescheiden werd van haar Joodse ouders en van haar zusje. Zij zijn nooit teruggekeerd. Een gereformeerd gezin in het Westland ontfermde zich over het enkele maande oude meisje. Het verhaal over een familie die leven verloor en over een andere familie die er leven bij kreeg.
De Achterkant van de zon is geschreven vanuit twee perspectieven. Soufjan, een Marokkaanse jongen die aan de rand van de woestijn woont en Sonja die in Nederland woont met haar man Huub. Wat hen samen bindt is een blonde baby die door de ouders van Soufjan gevonden wordt in de woestijn. Soufjan is dan twaalf jaar oud. Hem wordt verteld dat de vader en moeder van het kind zijn gaan wandelen in de woestijn en daar zijn omgekomen. Ze noemen de baby Malika, maar Soufjan noemt haar Mariah (naar de zangeres Mariah Carey). Niemand mag haar zien van zijn ouders. Zeventien jaar later, nadat Mariah van een tante de paspoorten van haar ouders heeft gekregen, vertrekt ze naar Nederland om op zoek te gaan naar haar grootouders. Dat zijn de ouders van Sonja, haar omgekomen moeder. Dat is in het kort het verhaal.
Maurits de Bruijn weet je op subtiele wijze te laten meevoelen met alle personen en culturen in het verhaal. Het kost geen moeite je voor te stellen hoe het leven zich afspeelt, zowel in Marokko als in Nederland. Je reist mee met Soufjan door de woestijn en voelt de spanning en verbazing van de twaalfjarige voor ‘zijn’ blonde zusje. Later woont Soufjan op zichzelf, is taxichauffeur in Marrakesh. Hij pikt toeristen op van het vliegveld en leert zo andere culturen kennen. Hij vindt zijn leven niet bepaald fantastisch. Volgens zijn moeder zijn er talloze levensscenario's mogelijk. “Het enige is erachter komen wat dat leven is en met die stroom meegaan.”
Later in het boek maken we kennis met Sonja, die samen met haar dementerende man Huub in een verzorgingstehuis in Nederland woont. Mooi zijn de volgende citaten: “Dood zijn we, maar we praten nog.” “Als Huub tv kijkt staat Huub uit.” De schrijver weet een treffend beeld te schetsen van het tehuis, het verdriet, de dagelijkse gang van zaken en het leven zonder hoop. “De ergste pijn onthoud je niet. Als we alle pijn onthouden, alle verdriet zouden opslaan, waren we er allang mee opgehouden”. Uiteindelijk berust Soufjan in zijn lot als taxichauffeur en weet Malika (Mariah) het vertrouwen te winnen van haar grootouders. De achterkant van de zon is een prachtig, diep ontroerend boek.
Maurits de Bruijn (1984, Maasland) studeerde Beeld en Taal aan de Rietveld Academie, en is docent aan de Schrijversacademie. In 2012 verscheen zijn debuutroman Broer. Een autobiografisch boek over de zoektocht naar zijn sinds 1999 vermiste broer. Naast schrijver is hij ook journalist en beeldend kunstenaar. Zijn beeldende kunst werd tentoongesteld in het Stedelijk Museum in Amsterdam en de Chalalit Gallery in Tel Aviv. De achterkant van de zon is verschenen bij Uitgeverij Nieuw Amsterdam. Er is ook een e-boekversie verkrijgbaar.
Waardering:
Boekbespreking door Anneke Reedijk
email mijGepubliceerd: 04-03-2016